سه‌شنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۳:۳۸

دنیای جدید:

رباتها و شغل های از دست رفته

ربات

ناامنی شغلی، یکی از تم های مرکزی رقابت های انتخاباتی ریاست جمهوری آمریکا در سال 2016 بوده است؛ آنچه به تهییج خشم عمومی علیه توافقات تجاری و مهاجرت دامن زده. اما اقتصاددان ها هشدار می دهند آمریکایی ها بیشتر و بیشتر شغل های خود را از دست خواهند داد؛ نه به خاطر رقابت خارجی، بلکه به دلیل پیشرفت تکنولوژی.

نگاهی به اعداد و ارقام نشان می دهد مناظره های انتخاباتی امسال در آمریکا، سراسر اشتباه بوده است. امنیت اقتصادی بر خلاف آنچه دونالد ترامپ در سخنرانی روز دوشنبه خود در دیترویت گفت با مذاکره مجدد درباره توافقات تجاری ایجاد نمی شود. امنیت اقتصادی بر خلاف آنچه هیلاری کلینتون روز پنجشنبه در وارن میشیگان مدعی شد، با بازسازی زیر ساخت ها محقق نمی شود. اینها، فقط داروهای مسکّن هستند.

مساله عمیق تری که آمریکا با آن روبروست، این است که چگونه باید برای دهها میلیون راننده کامیون، حسابدار، کارگر کارخانه و کارمند اداری، کارهای ارزشمند با درآمدهای مناسب فراهم کرد؛ در حالی که به خاطر رباتها، خودروهای بدون راننده و ماشین های آموزش پذیر، مشاغل کنونی آنها طی سال های پیش رو ناپدید خواهد شد؟

مناظره های سیاسی، می بایست موضوعاتی مثل تضمین امنیت اقتصادی برای خانواده ها را در بر بگیرند؛ حال با ایجاد یک نظام جهانی برای درآمد پایه، یا افزایش وام های اعتباری از محل مالیت بر درآمد، یا حتی طرحی شبیه به برنامه استخدامی مشاغل دولتی در دهه 1930. بیهوده گویی درباره توافقات تجاری نامناسب، شروع خوبی برای رسیدگی به این مساله نیست.

آنچه این روزها از آن با عنوان "بمب اتوماسیون" یاد می شود، می تواند 45 درصد از فعالیت های شغلی کنونی در ایالات متحده را که تقریبا معادل 2 تریلیون دلار حقوق سالانه به آن تعلق می گیرد، از بین ببرد. این نکته ای است که در پژوهش سال گذشته موسسه مشاوره ای "مک کنزی و شرکا" (McKinsey & Co.) عنوان شد. در این تحقیق هشدار داده شد ما تا کنون فقط شروع تغییرات را دیده ایم. در حال حاضر فقط 5 درصد از مشاغل قابلیت این را دارند که به طور کامل اتوماتیزه شوند. اما به زودی 60 درصد از مشاغل ماشین هایی خواهند داشت که می تواند 30 درصد و یا حجم بیشتری از کار را انجام دهد.

تحلیل گران موسسه "مک کنزی" در مقاله جدیدی که ماه گذشته منتشر شد، دیدگاه های خود را مشخص تر بیان کرده اند. آمارهای آنها که برگرفته از داده های "اداره آمار کار" ایالات متحده است و بیش از 800 هزار شغل را پوشش می دهد، تصویر شوک برانگیزی را از آینده ترسیم می کند. در بخش تولید، 59 درصد تمام فعالیت های شغلی باید اتوماتیزه شود، و این شامل 90 درصد از کاری است که جوشکارها، تراشکارها و لحیم گرها انجام می دهند. در بخش خدمات غذایی و اقامتی، 73 درصد از کار می تواند توسط ماشین ها انجام شود. در خرده فروشی، 53 درصد از مشاغل کنونی می تواند حذف شود.

ممکن است کارگرهای یقه سفید (اصطلاحی که در آمریکا برای کارمندهای اداری و دفتری و به طور کلی مشاغل غیر یدی به کار می رود) تصور کنند که در حاشیه امنیت قرار دارند. اما این اندیشه باطلی است. اگر کامپیوترها بتوانند چنان پیشرفته برنامه ریزی شوند که درست همانند انسان جملات و کلام را درک کنند، آن گاه 66 درصد از مشاغل در حوزه های بیمه و مالی، می تواند توسط کامپیوترها انجام شود.

در سراسر دنیا، رباتها دارند جای کارگران را می گیرند. طبق گزارش شورای مشاوران اقتصادی کاخ سفید، تراکم ربات در هر 10 هزار کارگر، در ژاپن و آلمان بیشتر از آمریکاست. در گزارش اقتصادی ماه فوریه این شورا با استناد به مطالعات پژوهشی چنین عنوان شد که "استخدام شدگان با مهارت های متوسط" از جمله کتابدارها، منشی ها، و کارگران خطوط مونتاژ، زودتر از دیگران جای خود را به رباتها داده اند. اما فناوری ماشین های آموزش پذیر به زودی بسیاری از مشاغل دیگر را نیز اتوماتیزه خواهد کرد.

89 درصد آمریکایی هایی که در نظرسنجی اخیر "مرکز مطالعاتی پیو" شرکت کننده اند، معتقد بوده اند "از دست رفتن مشاغل آمریکایی در برابر بازار چین" یک مساله بسیار جدی است. این نگرانی، نشان از بدبینی فزاینده نسبت به تجارت آزاد دارد. تا ماه مارس، 51 درصد از آمریکایی ها هنوز گمان می کنند که معاهدات آزاد تجاری، امری مطلوب بوده است، اما تا دو سال پیش این آمار 59 درصد بود.

داده های آماری موسسه پیو نشان می دهد اغلب آنهایی که با معاهدات آزاد تجاری مخالف اند، سفیدپوست های سالمند هستند؛ افرادی که امنیت شغلی آنها تحت تاثیر اقتصاد جهانی و مدرن بسیار مخدوش شده است. توافقات آزاد تجاری با حمایت 54 درصدی زنان، 55 درصدی سیاهپوستان، 67 درصدی جوانان بین 18 تا 29 سال، و 72 درصدی اسپانیایی تبارهای آمریکا روبرو بوده است. به نظر می رسد آمریکایی های جوان پذیرفته اند که اختلال های شغلی، بخشی از اقتصاد جهانی مبتنی بر فناوری های پیشرفته است.

کمپین انتخابات ریاست جمهوری آمریکا باعث شکل گیری خشم پوپولیستی علیه طبقه نخبگانی شده که گمان می رود از جریان جهانی شدن منتفع شده اند، حال آن که کارگرهای یقه آبی (کارگرهای یدی) رنج برده و متضرر شده اند. این جریان ضد نخبه، همان طور که بخشهای جدید اقتصاد تحت تاثیر فناوری های "سیلیکون ولی" دچار استحاله و دگرگونی می شود و میلیاردرهای آمریکایی جدیدی را به وجود می آورد، رشد خواهد کرد. اما مردم نباید از آینده و یا از تکنولوژی هایی که آینده را می سازد متنفر باشند. این خشم می تواند افکار عمومی را قطب بندی و دچار انشقاق کند.

سیاستمداران باید به روشنی و همین حالا درباره دنیایی بیاندیشند که قرار است در آن، خودروهای بدون راننده شغل اغلب رانندگان کامیون را بگیرد، دنیایی که در آن کارخانه ها پر از ربات خواهد بود، نه انسان. بهترین راه برای رویارویی صحیح با این آینده، آن است که برنامه ریزی از همین اکنون آغاز شود؛ این که مردم چگونه از خانواده های خود مراقبت کنند، و شغلی ارزشمند بیابند، در دنیایی که اغلب مشاغل سنتی آن نابود و منقرض شده است.

دیوید ایگناتیوس- واشنگتن پست/ فرهاد فرجاد

  

   

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.